Nintendo Wii to wspaniała konsola i dla tych gier warto ją kupić nawet dziś

Praktycznie od samego początku konsole Nintendo mają pewne wyjątkowe miejsce w naszej branży i dosłownie każda z nich może poszczycić się przełomowymi grami, które na różne sposoby odmieniły branżę gier wideo. Tyczy się to także i kultowego Wii.

Mimo iż w Polsce Nintendo nie było tak naprawdę oficjalnie obecne w czasach Wii czy Nintendo DS, garstka osób wciąż zdecydowało się zaufać japońskiej korporacji i zakupić ich konsolę stacjonarną. Niestety większość z nas jednak nie miała ku temu okazji lub po prostu świadomie rezygnowała z takiego zakupu na rzecz PlayStation 3, Xbox 360, a nawet i PlayStation 2 czy PSP. 

Dziś kochamy Switcha za to jakie dostaje gry i remastery sprzed lat, ale sporo z nich to tak naprawdę bardzo stare produkcje. Dziś zatem przygotowałem dla was listę 15 propozycji gier, dla których warto nabyć konsolkę Nintendo Wii nawet i dziś. Macie tu parę produkcji, które są uwięzione w limbo ekskluzywności dla Wii, parę takich co otrzymały remastery, a także i coś, czego nienawidzicie, a ja i tak uporczywie będę wam wmawiał, że to bardzo dobra gra - bo jest dobra. Zatem zapraszam do lektury. 

Super Mario Galaxy 1+2

Super Mario Galaxy oraz jego kontynuacja należą do najważniejszych produkcji w historii Nintendo, udowadniając, że Wii, kojarzone przede wszystkim z prostą, ruchową rozrywką, potrafi zaoferować również platformówki zachwycające rozmachem, pomysłowością i oprawą audiowizualną. Wykorzystanie niewielkich planet, zmiennej grawitacji i kontrolera Wii Remote pozwoliło stworzyć doświadczenie, które nie przypominało niemal żadnej innej gry na rynku, a kolejne etapy regularnie zaskakiwały nowymi mechanikami i sposobami prowadzenia rozgrywki. Druga część rozwinęła sprawdzoną formułę, dodając jeszcze więcej różnorodnych wyzwań, dzięki czemu obie odsłony pozostają świetnym przykładem tego, jak Nintendo potrafiło i w sumie nadal potrafi, przekuwać ograniczenia sprzętu w źródło kreatywnych rozwiązań.

The Legend of Zelda: Twilight Princess

The Legend of Zelda: Twilight Princess była jedną z najważniejszych produkcji towarzyszących premierze Wii, stanowiąc wyraźny sygnał, że nowa konsola Nintendo nie zamierza rezygnować z rozbudowanych przygód dla bardziej wymagających graczy. Mroczniejsza atmosfera, rozległy świat, charakterystyczne lochy i przemiana Linka w wilka sprawiły, że była to jedna z najbardziej dojrzałych odsłon serii, a sterowanie ruchem pozwalało między innymi wykonywać zamachy mieczem i celować za pomocą Wii Remote. Choć gra ukazała się również na GameCube'a, wersja na Wii stała się dla wielu osób pierwszym spotkaniem z nową generacją przygód Linka, pokazując, że innowacyjny kontroler może uzupełniać klasyczną strukturę gry zamiast całkowicie ją zastępować.

Super Smash Bros. Brawl

Premiera Super Smash Bros. Brawl była jednym z największych wydarzeń dla posiadaczy konsoli Nintendo, ponieważ połączyła nie tylko wielu herosów Nintendo, ale też i dodała do całości duże gościnne występy. Obecność Mario, Linka, Kirby'ego, Pikachu czy debiutującego w serii Solid Snake'a czyniła z produkcji prawdziwe święto dla fanów gier, a rozbudowany tryb dla jednego gracza, liczne areny i możliwość zabawy w kilka osób zapewniały jej ogromną miodność. Szczególne znaczenie miało również wprowadzenie rozgrywki sieciowej oraz edytora poziomów, dzięki którym Brawl wykraczało poza ramy zwykłej bijatyki i stało się jedną z najbardziej kompletnych produkcji multiplayer dostępnych na Wii.

The Legend of Zelda: Skyward Sword

The Legend of Zelda: Skyward Sword stanowiło jeden z najodważniejszych eksperymentów Nintendo z kontrolerem ruchowym, ponieważ dzięki Wii MotionPlus kierunek każdego zamachu mieczem miał rzeczywiste znaczenie i zmuszał graczy do obserwowania zachowania przeciwników zamiast bezmyślnego wymachiwania pilotem. Historia osadzona u początków legendy o Linku i Zeldzie, charakterystyczna oprawa inspirowana malarstwem oraz pomysłowe zagadki sprawiły, że była to jedna z najbardziej nietypowych odsłon cyklu, wyraźnie odróżniająca się od Twilight Princess. Choć sterowanie wymagało przyzwyczajenia, Skyward Sword pokazało, jak daleko można posunąć się w projektowaniu przygodowej gry akcji opartej na ruchu, a jego mechaniki stały się ważnym punktem odniesienia dla późniejszych dyskusji o przyszłości serii.

Wii Sports

Wii Sports było produkcją, która najlepiej wyjaśniała fenomen całej konsoli, ponieważ zamiast skomplikowanych zasad i rozbudowanych samouczków oferowało tenis, kręgle, boks, baseball oraz golfa, pozwalając niemal każdemu rozpocząć zabawę już po kilku sekundach. Ruchy wykonywane za pomocą Wii Remote przekładały się na działania sportowców na ekranie, dzięki czemu gra trafiała nie tylko do tradycyjnych odbiorców gier wideo, ale również do rodzin, seniorów i osób, które wcześniej nie interesowały się elektroniczną rozrywką. Wii Sports stało się symbolem nowego podejścia Nintendo do projektowania gier, a jego ogromna popularność pomogła Wii dotrzeć do milionów gospodarstw domowych, udowadniając, że do stworzenia globalnego fenomenu nie zawsze potrzeba najbardziej zaawansowanej grafiki czy skomplikowanej mechaniki.

Metroid Prime Trilogy

Trylogia Metroid Prime była jednym z najbardziej wartościowych zestawów dostępnych na konsoli, ponieważ łączyła trzy uznane przygody Samus Aran w pakiecie, który pozwalał prześledzić ewolucję jednej z najważniejszych serii w dziejach Nintendo. Pierwsze dwie części otrzymały sterowanie dostosowane do Wii Remote i Nunchuka, dzięki czemu celowanie stało się bardziej intuicyjne, natomiast trzecia odsłona od początku wykorzystywała możliwości konsoli, budując immersyjne doświadczenie na styku strzelanki i eksploracyjnej przygody. Znaczenie tej kolekcji wykraczało poza zwykłą reedycję, ponieważ oferowała ona dostęp do rozbudowanych, klimatycznych światów sci-fi, udowadniając, że Wii może być domem dla wymagających produkcji, w których liczą się atmosfera, odkrywanie tajemnic i precyzyjnie zaprojektowane starcia.

New Super Mario Bros. Wii

New Super Mario Bros. Wii przywróciło klasyczną formułę dwuwymiarowych przygód Mario w czasach, gdy seria coraz częściej eksperymentowała z trójwymiarową przestrzenią, jednocześnie dodając do niej rozwiązanie idealnie pasujące do charakteru konsoli Nintendo. Największą nowością był lokalny tryb kooperacji dla maksymalnie czterech osób, który zamieniał tradycyjne pokonywanie poziomów w pełną chaosu zabawę, gdzie współpraca mogła w każdej chwili przerodzić się w rywalizację o monety, życie i miejsce na ekranie. Gra pokazała, że Wii nie musi opierać swojej tożsamości wyłącznie na sterowaniu ruchem, a jednocześnie udowodniła, że klasyczna platformówka może być doskonałym sposobem na wspólne spędzanie czasu przed telewizorem.

Little King's Story

Little King's Story było jedną z najbardziej oryginalnych produkcji w bibliotece Wii, ponieważ łączyło elementy strategii czasu rzeczywistego, symulacji zarządzania królestwem i przygodowej gry akcji w opowieści o chłopcu, który dzięki tajemniczej koronie zostaje królem i zaczyna rozbudowywać własne państwo. Zamiast prowadzić do walki pojedynczego bohatera, rozgrywka zachęcała do rekrutowania mieszkańców, przydzielania im profesji, zdobywania kolejnych terytoriów i wykorzystywania ich umiejętności w starciach z przeciwnikami. Kolorowa oprawa skrywała zaskakująco rozbudowane systemy oraz specyficzne poczucie humoru, dzięki czemu Little King's Story stało się dowodem na to, że na Wii można było znaleźć również produkcje eksperymentalne, które nie próbowały naśladować największych hitów Nintendo, lecz budowały własną, niepowtarzalną tożsamość.

Kirby's Epic Yarn

Kirby's Epic Yarn wyróżniało się na tle innych platformówek przede wszystkim niezwykłą oprawą, w której cały świat przypominał ręcznie wykonane dzieło z tkanin, włóczki, guzików i fragmentów innych tekstyliów, a Kirby mógł przekształcać się między innymi w samochód, spadochron czy łódź podwodną. Zamiast tradycyjnego systemu utraty życia gra stawiała na eksplorację, zbieranie przedmiotów i odkrywanie sekretów, oferując przy tym przystępną rozgrywkę, która świetnie sprawdzała się również podczas wspólnej zabawy. Epic Yarn udowodniło, że Nintendo potrafi odważnie zmieniać charakter swoich rozpoznawalnych marek, a jednocześnie stworzyło jedną z najbardziej charakterystycznych wizualnie gier na Wii, której artystyczny kierunek wyróżniał ją nawet na tle znacznie bardziej zaawansowanych technologicznie produkcji.

Super Paper Mario

Super Paper Mario połączyło charakterystyczny humor papierowego mariana z platformówkową strukturą rozgrywki, tworząc produkcję, która wyróżniała się nie tylko papierową estetyką, ale również pomysłem na manipulowanie perspektywą. Mario potrafił przełączać się między dwuwymiarowym a trójwymiarowym widokiem, odkrywając w ten sposób ukryte ścieżki, sekrety i rozwiązania zagadek, co nadawało klasycznemu skakaniu po platformach zupełnie nowy wymiar. Choć gra delikatnie odeszła od tradycyjnego turowego systemu walki znanego z poprzednich odsłon, zachowała absurdalny humor, rozbudowaną fabułę i eksperymentalne podejście do projektowania poziomów, stając się jednym z przykładów kreatywności Nintendo w okresie największej popularności Wii.

Rayman: Szalone Kórliki

Szalone Kórliki odegrały ważną rolę w początkowym okresie życia konsoli Japończyków, ponieważ w doskonały wręcz sposób wykorzystywały sterowanie ruchowe do stworzenia serii absurdalnych minigier, w których gracze machali kontrolerem, celowali, wykonywali zabawne gesty i rywalizowali w zadaniach opartych na refleksie. Niestety dobrze wiem o tym, że większość z was tej gry nienawidzi. Tak naprawdę i szczerze. Jednak to, że zamiast klasycznej platformówki dostaliśmy spin-off oparty na humorze, krótkich wyzwaniach i nowych bohaterach, nie byłoby niczym złym, gdyby gra została wyłącznie na Wii. Gra sama w sobie doskonale pokazywała potencjał Wii jako konsoli imprezowej, na której najważniejsze nie były wysokie umiejętności czy wielogodzinne poznawanie mechanik, lecz możliwość natychmiastowego zaangażowania grupy znajomych i wywołania śmiechu za pomocą prostych, nietypowych interakcji. Jeśli graliście w ten tytuł na Wii, jest szansa, że tak jak ja go kochacie. Jeśli nie, słusznie nim gardzicie.

Monster Hunter Tri

Trzeci Monster Hunter był jedną z najważniejszych prób przeniesienia niszowej jeszcze serii Capcomu do szerszego grona odbiorców, oferując dobrze znany i rozbudowany system polowań na potężne stworzenia, typowym casualowym odbiorcom, co było bardzo odważnym ruchem. Szczególną nowością była możliwość eksplorowania podwodnych obszarów i walki z przeciwnikami w trzech wymiarach, co znacząco zmieniało tempo pojedynków oraz wymuszało inne podejście do poruszania się i zarządzania wytrzymałością. Monster Hunter Tri pokazało, że Wii może być platformą dla wymagających gier akcji z rozbudowanymi systemami i wielogodzinną zawartością, a jednocześnie stanowiło istotny etap rozwoju marki, która w kolejnych latach zdobyła znacznie większą popularność na zachodnich rynkach.

Mario Kart Wii

Mario Kart Wii stało się jedną z najważniejszych gier wyścigowych na konsoli, łącząc dobrze znaną formułę zręcznościowych wyścigów z trasami pełnymi skrótów, pułapek i przedmiotów pozwalających w jednej chwili odwrócić losy rywalizacji. Produkcja wprowadziła motocykle, rozbudowała możliwości driftowania i zaoferowała kierownicę Wii Wheel, dzięki której prowadzenie gokartów stawało się bardziej intuicyjne dla nowych graczy, nie odbierając jednocześnie głębi osobom szukającym sposobów na poprawianie swoich wyników. Ogromne znaczenie miał również tryb sieciowy, pozwalający rywalizować z graczami z całego świata, dzięki czemu Mario Kart Wii stało się nie tylko idealną propozycją na rodzinne spotkania, ale również jedną z tych produkcji, które potrafiły utrzymywać zainteresowanie użytkowników przez długie miesiące.

Dead Space: Extraction

Dead Space: Extraction było nietypowym rozwinięciem uniwersum Dead Space, ponieważ zamiast powielać formułę pełnoprawnej gry akcji, przenosiło graczy w sam środek kosmicznego horroru za pomocą strzelanki na szynach, wykorzystującej Wii Remote do precyzyjnego celowania. Produkcja opowiadała historię poprzedzającą wydarzenia z pierwszej części serii, pozwalając lepiej poznać katastrofę na Aegis VII, a jej mroczna atmosfera, brutalne starcia z Nekromorfami i przemyślane wykorzystanie perspektywy pierwszoosobowej udowadniały, że Wii może być również domem dla produkcji skierowanych do dorosłego odbiorcy. Extraction wyróżniało się ponadto możliwością zabawy w lokalnej kooperacji, a jego późniejsza obecność w zestawie Dead Space 2 na innych platformach potwierdziła, że był to projekt znacznie ciekawszy niż zwykły spin-off przygotowany wyłącznie z myślą o nietypowym kontrolerze.

MadWorld

MadWorld było jednym z najbardziej bezkompromisowych tytułów na konsoli Nintendo, ponieważ zamiast kolorowej oprawy kojarzonej z Wii zaoferowało czarno-biały świat inspirowany komiksami, w którym czerwień krwi stanowiła jedyny wyraźny akcent kolorystyczny. Brutalna walka, absurdalne egzekucje, satyra na telewizyjne widowiska i charakterystyczny komentarz prowadzących fikcyjny program sprawiały, że produkcja studia PlatinumGames wyraźnie odcinała się od rodzinnego wizerunku platformy. MadWorld miało znaczenie nie tylko jako pokaz technicznej i artystycznej pomysłowości twórców, lecz również jako dowód, że Wii nie ograniczało się do gier sportowych i przyjaznych platformówek, oferując miejsce na odważne, krwawe i skierowane do dorosłych odbiorców eksperymenty.