Szczerze o The Blood of Dawnwalker - czy warto?

Wykorzystam okazję i zaznaczę, że Dawnwalker nie jest konkurencją dla Wiedźmina IV. Dyskredytacja jednej gry na rzecz drugiej nie służy nikomu. CD Projekt RED i Rebel Wolves darzą się wzajemnym szacunkiem - korespondują i gratulują sobie projektów. To wielki czas gatunku RPG i oto polski gamedew mam wielką szansę na zdobycie pozycji lidera narracji w grach fabularnych. Czego życzę nadwiślańskim zespołom. Historia o powstrzymaniu reżimu Kotliny Sangorskiej jest warta każdych pieniędzy. 

Spokój. Rodzina. Marzenia. Coen, prosty chłopak z pospolitego domu. Ukochany starszy brat małej Lunki. Tej małej Lunki, z którą gnał przed reżimem ordynarnej dynastii roszczącej sobie prawa do i tak mizernych majątków ludu Sangory. Gdy wydawało się, że plaga i miecz odbiorą mu tę małą istotkę zjawił się wybawiciel. Był on stary jak Rzym, równie dostojny z przeszywającym spojrzeniem. Zniszczył ludzką koronę i stał się nowym władcą tych ziem. Ceną za wybawienie z plagi i wojny było posłuszeństwo. The Blood of Dawnwalker rozpoczyna się od nadziei. Gra niesie przesłanie, że ludzie, niezależnie od tego, czym im się pomoże, czy nie - zawsze będą niewdzięczni, zawsze będą szukać okazji do obalenia tych będących na szczycie. Coen nie kieruje się racją stanu. Ma inny cel, chce ocalić rodzinę. Ma na to trzydzieści dni i nocy. Twórcy dają nam motyw i narzędzie do układania historii według naszych wyborów. 

W grze The Blood of Dawnwalker rozgryzamy wrakirzą hierarchię, która w niczym nie różni się od ludzkiej. Jej konstrukcja to efekt inspiracji feudalnymi strukturami. „Akcja naszej gry toczy się w średniowiecznej Europie. Inspirowaliśmy się systemem feudalnym, w którym mieliśmy lorda dysponującego rycerzami, a ci z kolei mieli giermków” - opowiada Jakub Szamałek ze studia Rebel Wolves. Ze szczytu tej hierarchii spogląda Brencis. „Książę Kotliny Sangorskiej. Ma trójkę wasali. Wszyscy odpowiadają bezpośrednio przed nim i mają moce dzięki niemu” - kontynuował. Wrakiry są istotami żywiącymi się krwią. Mają też podobne pragnienie władzy. Nie piją ludzi do czysta. I choć są ich pożywieniem, wrakiry utrzymują ich przy życiu. Upuszczają część ich esencji życiowej w trakcie ceremonii. Wymagają obowiązku stawienia się. Ci, którzy oparli się woli upiornego pana tych ziem kończą jako przestroga dla reszty.

W The Blood of Dawnwalker jest po prostu swojsko, z klimatem

Studio pochodzi z Polski, lecz wybrało fikcyjne tereny do zgłębiania. Kotliny Sangorskiej nie znajdziecie na żadnej historycznej mapie. Materiałem referencyjnym w jej kreacji były Karpaty. Widzimy je w trakcie eksplorowania tej fascynującej krainy wypełnionej ciekawostkami i dziką zwierzyną. Tutaj nie sposób się nudzić. Nasza historia wsiąkła głęboko w karpacką ziemię. Niezależnie od fikcji, w Kotlinie Sangorskiej poczujemy się swojsko i autentycznie. "Wiele gier ma ten problem w zakresie przerywania immersji, gdzie masz konkretny cel, czas płynie w tle, a jednak w każdej chwili możesz przerwać wydarzenie i iść dokąd chcesz” - Piotr Kucharski, jeden z naczelnych pisarzy w Rebel Wolves (Digitally Downloaded, 2026). 

The Blood of Dawnwalker uczy pewnej dyscypliny. W każdej grze zawierającej otwarty świat rozpoczęcie i pozostawienie zadań jest możliwe. Nie wynikają z tego żadne konsekwencje. W grze studia Rebel Wolves czas upływa w trakcie wykonywanych zadań. Twórcy nie kładą nam przed oczami klepsydry z piaskiem, lecz ten czas umyka przy podejmowaniu decyzji. Zamknięcie danego wątku wiąże się z ceną płynących godzin w świecie gry. Eksploracja poza wątkiem fabularnym nic nie kosztuje, nie zjada zegara. Dawnwalker to gra, który nie toleruje "nadgryzania" misji. W produkcji studia Rebel Wolves nie funkcjonuje podział na zadania główne i poboczne - wszystkie są częścią tej samej historii. Jako odbiorcy końcowi to my decydujemy, czy staniemy się nocną zjawą pustoszącą Kotlinę Sangorską. Czy może postawimy się za ludem, który i tak wycierpiał już zbyt wiele? Tym jest właśnie nadchodzący Dawnwalker, interaktywną balladą, w której jesteśmy narratorami własnych przygód. 

Liderzy narracji

Jeśli gatunek RPG powinien zmierzać w jakimkolwiek kierunek - niech to będzie szlak wytyczony przez watahę twórców z Rebel Wolves. Nie potrzeba arcy-wydajnych technologii i dziesiątek milionów dolarów. Nie potrzeba crunchu i zespołów outsourcingowych. Potrzeba wspólnego celu, idei. Te są jak upragniona zdobycz. Nadwiślańskim deweloperom udało się ten cel osiągnąć. A to dopiero początek wielkiej sagi. "Chcieliśmy przekazać wszystkim, że dążymy do stworzenia całej sagi i taką obietnicę złożyliśmy graczom. Jeśli zainwestujecie swój czas w Coena - czekają Was potężne profity, w co głęboko wierzymy" - Piotr Kucharski, narrative designer w Rebel Wolves. 

Dualistyczna postać Coena uwarunkowała zróżnicowaną rozgrywkę w The Blood of Dawnwalker. W grze ogromne znaczenie ma cykl dnia i nocy. Coen, mieszkaniec wsi Laslea (taka wieś faktycznie istnieje na terytoriach dzisiejszej Rumunii), chłopak uczynny i pracowity. Wskutek nieoczekiwanych zdarzeń otrzymuje dar od samego pana życia i śmierci, Brencisa. Kucharski zdradził w rozmowie z redakcją Screen Hub, że owy dualizm protagonisty zapewnił satysfakcjonujące wyzwanie deweloperom. "Musisz wziąć pod uwagę mechaniki, całe lore i wszystko co łączy Coena z transformacją w Wędrowca - co daje mnóstwo narzędzi do eksperymentowania jak również otwiera szeroką przestrzeń do dyskusji" - przekazał jeden z naczelnych pisarzy warszawskiego studia. Póki co, nie mogę się oderwać od eksplorowania Kotliny Sangorskiej. The Blood of Dawnwalker to mój kandydat do Gry Roku. Jest tego wart.