Playtest: Gramy w Lightning Returns - najsłabsza część trylogii?

Pierwsze, co rzuca się w oczy, zaraz po odpaleniu gry, to genialna wstawka FMV. Z drugiej strony nie ma się przecież czemu dziwić - w końcu to Square Enix. Efektowna scenka przedstawia nam walkę Lightning ze Snowem, w którą wtrąca się niejaka Lumina. Musicie bowiem wiedzieć, że Błyskawica jest teraz wysłańcem samego Boga, który zamierza stworzyć nowy świat. Nasza heroina pełni rolę zbawiciela i ma za zadanie ocalić jak największą ilość ludzkich istnień przed zbliżającym się końcem świata. 

Szybko okazuje się, że naszą bazą wypadową jest Arka, w której zasiada Hope - postać znana z poprzednich odsłon Final Fantasy XIII. On również został zwerbowany przez Boga i wciela się w rolę naszego instruktora. W przeciwieństwie do podróżowania po świecie, w Arce czas odliczający do nieuchronnego końca ulega zatrzymaniu. Możemy tu powalczyć z pokonanymi przeciwnikami czy dozbroić bohaterkę. Niestety zarówno jakość dialogów, jak i cała intryga w ogóle do mnie nie trafiają. Historia momentami jedzie strasznym banałem. Wprawdzie autorzy gry od samego początku przypominają, co zdarzyło się w poprzednich odsłonach, próbując wszystko zgrabnie połączyć, to i tak kupy się to nie trzyma. Design wielu elementów świata mocno przypomina mi Bayonettę, co również wzbudza mieszane odczucia.

 

No właśnie... Motyw z upływającym czasem jest novum w serii. Z tego, co dowiadujemy się na samym początku, nie będziemy mogli uratować wszystkich osób, więc trzeba odpowiednio dobierać questy. Zaliczając je, odwlekamy nieco apokalipsę i umożliwiamy rozwój Lightning. Dziewoja nie dostaje bowiem punktów doświadczenie ani nie ma opcji awansu na kolejne levele. Może za to poprawiać niektóre statystyki (jak HP) oraz powiększyć dostępny w trakcie pojedynków inwentarz. Niestety taki rodzaj zabawy nie sprzyja zwiedzaniu świata gry i grindowaniu, co nie wszystkim fanom serii się spodoba.

Całe szczęście gra nie zawodzi tam, gdzie zawieść nie mogła - w kwestii gameplayu. System walki jest bardzo dynamiczny i satysfakcjonujący. Starcia odbywają się w czasie rzeczywistym, a postacią możemy swobodnie sterować po polu walki. Klawisze funkcyjne odpowiadają za ataki fizyczne, rzucanie czarami oraz obronę. Bronić możemy się, wciskając kwadrat (testowałem wersję na PS3) w odpowiednim momencie, więc trzeba uważnie śledzić poczynania wrogów. Nie zabrakło oczywiście możliwości złamania obrony przeciwnika (opcja znana z poprzednich części) czy żonglowania Schematami. Tak - Schematami. Gracz dostaje niezwykle bogatą opcję kustomizacji wdzianek. Na Schematy Błyskawicy składa się uzbrojenie, ciuchy, akcesoria, różnego rodzaju dopałki i umiejętności, więc można dopasować styl gry do własnych preferencji. Istna rewia mody. Podczas walk dostępne są trzy takie zestawy kostiumów i nic nie stoi na przeszkodzie, by żonglować nimi do woli za pomocą spustów. Przypomina to trochę zabawę ze znanymi nam Paradigm Shiftami, a biorąc pod uwagę, że każdy kostium ma własny pasek ATB, zabawa zyskuje na jakości.